"Хүмүүс өөр хоорондоо үнэхээр их ялгаатай байдаг бол  амьтдын хувьд ялгаа байдаггүй" гэж Плутарх хэлсэн байдаг санана. Энэ их сонирхолтой үг шүү.

Нээрээ л амьтдын хувьд амьдарч буй орчин идэш тэжээлээрээ, харагдах байдлаараа  өөр хэдий ч тэд бол нэг л зүйл шүү дээ харин  хүмүүс бид харагдах байдлаараа ижилхэн ч бид нэг нэгэнтэйгээ огт адилгүй. Бид хувь тавилан, оюун ухаан, өнгө мөнгөөр нэг нэгнээсээ ялгардаг. Ямар ч хүнийг бид ихэвчлэн доторх гэхээсээ илүү гаднах байдлаар нь үнэлж цэгнэдэг шүү дээ. Хувцас хунар, эд баялаг, албан тушаал гэх мэт... Угтаа хүн гэдэг амьтны мөн чанарыг далдлаад буй эдгээр зүйлгүйгээр бид ямар ялгаатай бол. Баян ядуу хоёр хүнийг хэрэв зээ магадгүй нүцгэнээр нь харвал аль нь ядуу, аль нь баян болохыг хэн ч хэлж мэдэхгүй... Бүр түүгээр ч зогсохгүй дорд муу харагдаж байгаа хэдий ч хүнлэг чанар, сайхан сэтгэлээр ямарч сэхээтэн, эрх мэдэлтэй хүнээс үнэндээ хувь илүү байх тохиолдол олонтаа. Харин магадгүй хүний мөн чанарыг эрх мэдэл, эд баялаг доройтуулдаг гэх нь үнэний ортой биз. Уул нь энэ эд баялагыг эзэмшсэнээрээ бус, мэдэрч таашааснаараа хүн аз жаргалтай болдог шүү дээ. Зарим хүний хувьд эдэлж хэрэглэж байгаа юм нь хэрэггүй үнэ цэнэгүй хаягдмал зүйл болдогч зарим хувьд хүний тэр зүйл амьдралд нь аз жаргал баяр баясгаланг авчрах зүйл болон хувирдаг. Эцэст нь хүмүүс биднийг хүлээж буй хувь тавилан...Өвчин зовлон бидний эрх мэдэл, мөнгө төгрөгийг үл хайхрахгүйгээр хүрээд ирдэг шиг хөгшрөх гэсэн байгалын хатуу жамыг бид торгон хөнжилд унтаж, тостой мах идсэнээрээ тойрчихгүй. Хувь тавилан, хийгээд үхлийн өмнө бид тэгш эрхтэй... Тэгэхээр амьдралыг яаж туулсан нь гол биш яаж мэдэрч, таашааснаараа амьдралын  үнэ цэнэ хэмжигдэх биз ээ...

2009.11.02 /Нээрээ өөртөө баяр хүргэе! Өнөөдөр насан баяр минь болж байгаа юм байна ш дээ/