The Singer

"Уйтгарт хайрын түүх минь

Уяхан сэтгэлийн гэгээ минь

Сөрж тэмцсэн амьдралаас минь

Зөрж буцсан амраг минь..." 

Аа, аа, аа...

Дуулах дууны аяснаас

Дундуур сэтгэлийн үгс

Дотор харанхуйлан гарах ч

Дуучин тэр үзэсгэлэнтэй... 

Гунигламаар дууны уянганаас 

Гоо үзэсгэлэнгийн хөг сонстож

Дуу уянгална...

by Wassily Kandinsky. The Singer. 1903.

Өглөө. Дуниартсан утаатай. Их хүйтэн жавар - мэдрэмж. Даарна. Ажил руугаа явахын тулд автобусны буудал руу алхана. Алхаж явах замд тэр хүн замын хажуугийн хашлагалан дээр сууна. Халтартаж, энд тэндээ сэмэрч урагдсан уутанд юу ч юм хийж амыг нь боон хажуудаа тавьжээ. Сараалтсан утаат хорвоогийн, саарал нэг дүр төрх,  хувь тавилан - тэр хүн. Настайвтар хүн юм. Гэхдээ мэдээж өөрийн наснаасаа илүү хөгшин харагдаж байгааг би мэднэ. Сүүмийтэж, булингартсан нүдээр нэг тийшээ мэлрэн гөлөрч, тамхи татан сууна. Шанаа хавиас нь цайвар сахал ургаж, хамрын доорх сахал нь цантжээ. Хаанаас гарч ирсэн нь, хаашаа зүглэн алхах нь тодорхой бус тавилан... Хажуугаар нь өнгөрөх агшинд ууттай зүйлээ үүрч  санаа алдаад эсрэг зүгт минь алхаж одов... Би бодно.  "Бид хоёр 2 уулаа ажилдаа явж байна..."

Бүсгүй хүн. Тэр өөрийнхөөрөө байх дуртай. Ажил амьдрал, нийгэмд хэнээс ч дутахгүй байр суурьтай. Амьдралын өөдөөс өөрийн тэмүүлэл, хүсэл зорилгоор дүүрэн инээмсэглэнэ. Надад хааяа нүднээс нь анзаарагддаг. Бид нэг нэгнийгээ сайн танидаг хэрнээ танидаггүй. Амьдрал бол мөрөөдөл ,хүслэл ,тэмцлээр жигүүрлэсэн аз жаргалын төлөөх нислэг гэж ойлгогдоно - түүний харцнаас. Өөрийнхөөрөө үлдэнэ - Өөртөө үнэнч байна гэдэг ялалт. Тэр ялна. Бүсгүй хүний ялалт - Ямар байхыг ямарч эр хүн тодорхойлж үл чадна. Гэхдээ тэр ялна. Түүний нүдээр амьдралыг харвал ямар байх бол гэдэг хүсэл надад төрнө. Эмэгтэй хүний нүдээр гэсэн санаа. Гэхдээ эгэл бус эмэгтэй хүн. Түүн рүү харах тоолондоо ингэж бодно. Утга зохиолын үгээр илэрхийлэгдэх тийм эмэгтэй. Уран зураг шигч байж магадгүй. Ямар ч байсан чамайг урлагаар илэрхийлбэл улам гоё... Надад бийр, төгөлдөр хуур соль түлхүүр байхгүй. Гэхдээ надад үзэг бий...